در مخازن کربناته ایران که بخش عمده‌ای از تولید نفت و گاز کشور را شامل می‌شوند، اسیدکاری (Acidizing) یکی از مؤثرترین و کم‌ریسک‌ترین روش‌های تحریک چاه به شمار می‌رود. وجود شکستگی‌های طبیعی گسترده، ناهمگنی شدید و نفوذپذیری پایین ماتریکس باعث می‌شود اسید بتواند با نفوذ در سنگ مخزن، مسیرهای جریان را به‌طور مؤثر باز کرده و بهره‌دهی چاه را افزایش دهد. 

مهندس اسیدکاری باید بتواند با استفاده از نرم‌افزارهای طراحی و شبیه‌سازی، نوع اسید، نرخ تزریق و حجم مناسب را تعیین کند، افزایه‌ها را متناسب با شرایط مخزن و چاه انتخاب نماید و رفتار سیال اسیدی را در تماس با سنگ و سیال مخزن پیش‌بینی کند. آشنایی با تجهیزات سطحی و درون‌چاهی، محدودیت‌های عملیاتی و ریسک‌ها نیز باعث می‌شود عملیات به‌صورت ایمن، اقتصادی و مؤثر اجرا گردد. در واقع، اسیدکاری مهارتی است که دانش مخزن، بهره‌برداری و عملیات را به هم وصل می‌کند و به مهندس امکان می‌دهد نقش فعال‌تری در بهبود تولید ایفا کند.